Ministerie van Financiën – rondleiding**

  • 11.00 – 16.00 uur (20 mei) start rondleiding elke 30 minuten
  • **Reserveren noodzakelijk
  • Legitimatie verplicht
  • Maximaal 10 personen per rondleiding
  • Onder leiding van ArchiGuides
  • Adres: Het gebouw is op zaterdag alleen toegankelijk via de Casuariestraat
  • OV: Den Haag Centraal Station en Tram 9 en 17 halte Korte Voorhout

Inschrijven: klik op het gewenste tijdstip  11.00 uur   11.30 uur   12.00 uur   12.30 uur   13.00 uur   13.30 uur   14.00 uur   14.30 uur   15.00 uur en 15.30 uur

Het gebouw van het ministerie van Financiën is één van de beste voorbeelden van de brutalistische stijl in Nederland. De term brutalisme is afgeleid van het Franse béton brut (ruw beton). Het gerenoveerde gebouw sluit nu goed aan op de nieuwe organisatie en werkvormen en kreeg een eigentijdse en representatieve uitstraling waarbij de karakteristieke betonnen gevelpanelen gehandhaafd zijn. Om de landmarkfunctie van het gebouw in de stad te versterken, heeft de architect MVSA Architects een wintertuin ontworpen op de hoek van het Korte Voorhout en de Prinsessegracht. Daar groeien nu zilverachtige olijfbomen in een hoge glazen ruimte.

Eén van de binnentuinen is nu onderdeel geworden van het publieke domein via twee uitnodigende poorten. Daardoor opent het gebouw zich voor de stad en haar bewoners. Door de tweede binnentuin te overdekken, is een atrium gecreëerd dat als ‘hart’ van het gebouw dient. Hier bevindt zich het nieuwe vergadercentrum, naast de hoofdingang. Boven de grote vergaderzaal ligt de daktuin, met tamarindebomen en orchideeën. Op de verdiepingen zijn palm- en bamboetuinen ingepast in de vleugels waar de kantoren zich bevinden. Met dit project is in feite het gebouw gerecycled. De betonnen balkons hebben nu een nieuwe, innovatieve functie gekregen: ze zijn niet meer alleen functioneel bij het ramen wassen, maar ondersteunen nu een technisch hoogwaardige en duurzame gevel. Ook aan de binnenkant is het brutalistische karakter van het gebouw behouden, in de vorm van de ruwe betonnen oppervlakken met hun houten bekistingpatronen en in de vorm van de dragende structuur van het gebouw, die zichtbaar is gebleven.